Przeprowadzając się do Szkocji dawno już pozbyłam się obaw językowych, mimo że, wciąż uczyłam się nowych słówek i powiedzonek, ale tak już chyba zostanie, bo przecież mam do nadrobienia pół życia w języku angielskim. Jednym słowem angielski miałam opanowany na dostateczny z plusem. Pierwszy dzień, pierwsza wyprawa na pocztę i pełne zaskoczenie. Jak to się stało, ze ledwie udało mi się znaczek pocztowy kupić? No nic , ludzie z wadą wymowy tez muszą pracować przecież. Dzień następny, telefon w sprawie pracy, rozłączyłam się w połowie i poszłam umyć uszy, bo nic kobiety zrozumieć nie mogłam. Pewnego wieczora poszliśmy ze znajomymi do pubu i po godzinie wyszłam prawie z łzami w oczach, nie rozumiałam barmana, nie rozumumiałam przystojniaka, który coś mi tam gadał do ucha, nie widziałam o czym rozmawiają dwie dziewczyny siedzące przy sąsiednim stoliku. Tragedia się stała! W jedną noc zapadłam na amnezje językową i co teraz będzie? Czy to się da jakoś wyleczyć?
