Szczęśliwego Nowego Chińskiego Roku, czyli niedzielne chow mein zamiast rosołu

Tak, tak, dzisiaj zaczyna się Nowy Rok u Chińczyków. Pewnie byście przegapili? Jak dobrze, że macie mnie. Ja się przygotowałam odpowiednio, zamówiłam sobie książkę o chińskim gotowaniu i przygotowałam noworoczny obiad po chińsku. Wyszedł z tego wielki wok, więc możecie się poczęstować.

W ramach urodzinowego szaleństwa zamówiłam sobie pięć książek kulinarnych. Pierwsza z nich to "Chińskie jedzenie - prosta robota" Bardzo lubię autorkę książki, Ching - He Huang wprawdzie nie jest Chinką, pochodzi z Tajwanu, ale jej przepisy na "chińszczyznę" są rewelacyjnie proste i jak już się ze Sznupkiem przekonaliśmy, niesamowicie smaczne. Na pierwszy ogień poszła tradycyjna i klasyczna makaronowa potrawa. Chow Mein znaczy  dosłownie smażony makaron. I właśnie makaron jest tu głównym bohaterem, a dodatki zależą od zachcianek gotującego, oczywiście pewnych zasad należy się trzymać i nie przesadzać z przyprawami.

Nad rzeczką opodal krzaczka mieszkała Kaczka Dziwaczka...

....ale już nie mieszka biedaczka Kaczka Dziwaczka...;) Może i dziwaczka, ale smaczna była.

No! To już wiecie co u nas było dzisiaj na obiad? Kaczka po chińsku z sosem śliwkowo imbirowym. Naoglądałam się technik pieczenia, smażenia, przyprawiania, kruszenia, naczytałam się o przyprawach i chrupiącej skórce, bo chciałam zrobić pierś z kaczki tak, aby Chińczykom szczęka do ryżu wpadła z zazdrości. Myślę, ze wiele godzin studiowania kaczkologii dały niezłe rezultaty. Obiad popisowy, mogę zaprosić Chińczyków.

Char Kway Teow, czyli jak smakuje makaron w ciemnym porcie na Borneo?

Borneo to taka moja magiczna wyspa. Czasami wydaje mi się, że jej nie ma, że jest tylko w mojej głowie, taka moja Atlantyda. Na Borneo tez, wieczorową pora, gdzieś w porcie jadłam najlepszy makaron na świecie. Tak pyszny,ze nie przeszkadzało mi, że jem go w całkowitych ciemnościach i co chwila, kątem oka widziałam,przebiegające cichaczem całe rodziny szczurów portowych. Makaron był prosty, bez żadnych wydziwień i serwowany prosto z woka. Niestety nie poznałam nazwy dania, bo w takim miejscu raczej nie było cennika i karty dań, a jak na migi próbowałam się zapytać pana kucharza -  wózkowego, to chłopina myślał, że chce dokładkę.

Później, wiele razy jadłam przepyszne makarony, ale nigdy nie trafiłam na tak wspaniały  jak ten z portu prawie na koncu świata. Dopiero po latach za pomocą google dowiedziałam się, że jadłam Char Kway Teow. Bardzo popularne danie w Malezji, serwowane przez chińskich emigrantów. Char Kway Teow znaczy nic innego jak "smażone na woku ryzowe paski" Podstawą dania jest makaron ryzowy , sos sojowy, sos ostrygowy i kiełki fasoli. Najbardziej syty, ulubiona wersja chińskich robotników, to taki smażony na smalcu i serwowany z kawałkami wieprzowiny. Lżejsze podawane są z krewetkami, kurczakiem lub tofu.

Zawsze jak jem ten makaron to wzdycham i tęsknie. Chcecie posmakować jak smakuje makaron w ciemnym porcie na Borneo? Zapraszam!

Kurczak z bambusem, czyli kulinarna podroz do Chin

Kiedyś gotowanie po azjatycku traktowałam jak wyzwanie. Wszystkie te przepisy wyglądały bardzo skomplikowanie, przykładałam się do tego strasznie i zajmowało mi to dużo czasu.Tak było kiedyś. Moja tajska koleżanka wytłumaczyła mi, że tajska, czy tez azjatycka kuchnia, którą uwielbiają tysiące smakoszy na naszej planecie , to kuchnia biedaków, gotowało się szybko, bo opał był w cenie, często go brakowało ,gotowało się w jednym garnku z tego samego powodu , dla oszczędności. Gotowało się z tego co się miało pod ręką, albo co pod ręką miała sąsiadka.;), gotowało się z tego,  co dało morze, z tego co się znalazło w buszu, pod kamieniem:).Czyli pełna improwizacja! To co lubię najbardziej.

Skoro nie mam składników na Pad Thai to zrobię kurczaka w bambusie. Szybko i bardzo smacznie, najwięcej czasu zajmuje gotowanie ryżu. Zapraszam:)